Czemu mnie nie prześladujesz?
Pobierz plik .doc (22 KB) Wszystkie teksty
Czemu mnie nie prześladujesz –
dni ni nocy mych nie trujesz –
nie ustosuko-się-wujesz,
prześladowczy sącząc wdzięk?
Już nie działasz mi na tętno
persekucją twą namiętną.
Czemu twoja obojętność
cudny mój zabiła lęk?
Tak się bałam, tak się bałam
cudownie,
że dogonisz, dopadniesz
że – ach!
A twa postać mi się staje
przechodniem
jednym z tłumu. Czy ładnie
to tak?
Czemu mnie nie prześladujesz –
czemu za mną się nie snujesz
ani mnie okutywujesz
w lodowatej trwogi płaszcz?
ü
na mnie już nie dybiesz,
nie odzwier-się-ciedlasz w szybie,
w którą patrząc – w nagłym trybie –
nagle twą zobaczę twarz?
Ja nie wierzę, ja nie wierzę
kompletnie,
by dobrego mi życzył
coś ktoś.
Ale to mnie – mówiąc szczerze –
podetnie,
że mi robisz bez przyczyn
na złość.
Czemu mnie nie prześladujesz –
zmorą w snach nie fascynujesz –
czemu burzysz i rujnujesz
ten kryminał cudny mi?
Już nadeszły puste noce,
w których serce nie łomoce –
ale jak drewniany klocek
snem drewnianym w piersi tkwi.



