Ech, szef, szef i ja!
Pobierz plik .doc (24 KB) Wszystkie teksty
cygański romans biurokratyczny
Pocałuj mnie w usta
i żegnaj, piękna ma!
Już czara szczęścia pusta –
wypite już do dna.
Ze łzami ci ładnie –
choć troszkę puścił tusz –
lecz tego, co go zbraknie,
mi nie zastąpisz już.
Ech, szef, szef i ja!
Wierną wierność kto dziś zna?
Serca dwa – jedna krew –
ech, to ja, ech, i mój szef!
Ech!
Twój ból mnie nie dziwi –
bo jestem w typie pań.
Być mogliśmy szczęśliwi –
lecz na mym miejscu stań.
Gdy zdjęli nam szefa –
ja pójdę tam gdzie szef.
No, nie płaczże już Stefa!
No, przestań już psiakrew!
Ech, szef, szef i ja!
Mnie jednego on dziś ma.
Ranny to dzisiaj lew –
ale zawsze on mój szef –
ech!
Już schowaj te piersi –
pieprzyków słodki mak.
To przecież nie my pierwsi
się rozstajemy tak.
ąg nie mija
do objęć twych jak plusz –
lecz nie ma to jak przyjaźń
dwu hardych, męskich dusz!
Ech, szef, szef i ja!
Taki tandem kto dziś zna?
Pechom i klęskom wbrew –
ramię w ramie – ja i szef –
ech!
Za biurkiem mym siędzie
znów może równy gość –
i znowu ci w urzędzie
przyjemnie będzie dość.
Lecz czasem też – powiedz –
uronisz parę łez,
że wierny choć nie tobie –
ktoś komuś wierny jest.
Ech, szef, szef i ja!
Dwie sylwetki zatrze mgła –
z szefem w deszcz, z szefem w mróz –
czy na wozie, czy pod wóz!
Czy na wozie, czy…
ech!



