Hrabianka Fryderyka
Pobierz plik .doc (21 KB) Wszystkie teksty
Hrabianka Fryderyka –
Ach!
Wzrok hardy, dumne czoło –
a okolica dzika, dzika ,dzika
tak
wokoło.
Ach, kochać aż do dreszczy!
Lecz –
cóż to tak trzeszczy?
„Hrabianko, trzeszczysz pani”
Na to ona: „Ani, ani”.
„Hrabianko – więc nie pani?”
„Ani, ani mi się śni”/
Lecz przez ten sani pęd, gdy rwą,
ten pęd i koni rżenie –
trzeszczenie, to trzeszczenie skąd –
no, skądże to trzeszczenie?
Ach, myśmy sobie jeszcze wtedy sprawy nie zdawali,
że to już w swych posadach drżał i trzeszczał feudalizm,
że to już w swych posadach trzeszczał feudalizm,



