Ja pana w podróż zabiorę
Pobierz plik .doc (22 KB) Wszystkie teksty
Ja pana z sobą zabiorę
w nieznana podróż daleką…
Sympatia moim wyborem
powodowała poniekąd.
Na towarzysza podróży
przewidział pana mój plan –
nie będzie panu się dłużyć,
nie pożałuje pan!
Pomkniemy trasą przecudną
widoków, przygód i zjawisk.
Gdy troszkę będzie nam nudno,
to wtedy czymś się rozbawim.
A gdyby pchnął smutek głuchy
w niedobry serca nam stan –
dodamy sobie otuchy,
nie pożałuje pan! Nie pożałuje pan!
Nie pożałuje pan!
Ja pana w podróż wziąć pragnę –
pan czemu waha się przeto?
To chyba raczej jest ładne –
wyjechać z miłą kobietą?
Podróży takiej na pewno
i krajobrazu w niej zmian –
doznając rzeczy tych ze mną –
nie pożałuje pan!
A kiedy cel osiągniemy –
po różnych etapach wielu –
okazać może się, że my
podróżujemy bez celu.
W podróży samej jest jednak
cel piękny też w sobie sam.
Niech pan się dla niej da zjednać –
nie pożałuje pan! Nie pożałuje pan!
Nie pożałuje pan! O, nie!



