Jesienne liście
Pobierz plik .doc (21 KB) Wszystkie teksty
Les feuilles mortes
Jacques Prevert – Joseph Kosma
Wiesz, byłam tam i widziałam ten dom –
naszą uliczkę i drzewa we mgle.
Kształty wydarte wspomnieniom i snom,
z marzeń odarte, zastygłe w złym śnie.
Liście jesienne jesienny gnał wiatr,
liściem mi przylgnął do ust.
Tym pocałunkiem jesiennym z mych warg
wziął moją gorycz i niósł.
Wspomnienia i liście unosił
w noc, zapomnienie i chłód.
Mój Boże… Usłyszeć, jak prosisz:
„Zaśpiewaj, zaśpiewaj mi znów…”.
To tak jak my.
To tak jak oni –
z tych samych słów,
z tych samych łez…
Ktoś śmiał się z kimś
i płakał po nim.
I o tym ta piosenka jest.
Bezszelestny los – gdy znudzony –
znienacka tnie jak zimna stal.
Ślady stóp kochanków rozłączonych
co dzień ściera z plaż praca fal.



