Kapturek ‘62
Pobierz plik .doc (23 KB) Wszystkie teksty
Ta pieśń to awanturka
O kogo? O Kapturka.
Jakiego? Czerwonego –
zmodyfikowanego.
Nie była to dziewczynka,
lecz chłopię jak malinka.
Czapkę nosił z szykiem –
czerwoną z kutasikiem!
Uha, tra la la!
Kapturek ’62!
Uha ha! Tra la la la!
Kapturek ’62!
U babki, co za lasem
mieszkała w białym domku –
Kapturek czynił czasem
gomorkę ze sodomką.
Ta babka kto ona?
Morskiego Wilka żona.
Gdy wilk się szarpał w szkwałach –
Kapturka zapraszała.
Uha, tra la la!
Kapturek ’62!
Uha ha! Tra la la la!
Kapturek ’62!
Gdy wilk raz wrócił z rejsu,
Kapturek był na miejscu –
bo właśnie z żoną Wilka
płynęla mu ta chwilka.
Speszeni wszyscy troje:
„Wróciłeś?...” „Siądź?...” „Postoję…”
Czas tak zazwyczaj rączy
zupełnie się nie sączy.
Uha, tra la la!
Kapturek ’62!
a la la la!
Kapturek ’62!
Lecz cóż to?
Zamiast natrzeć =
Wilk na Kapturka patrzy,
na jego torsik boski
i – przełom w Wilku Morskim!
Więc zamiast pogniewać się,
urządzić awanturkę –
zamieszkał w innej chacie
szczęśliwy Wilk z Kapturkiem.
Uha, tra la la!
Kapturek ’62!
Uha ha! Tra la la la!
Kapturek ’62!



