Kwiat przecudowny
Pobierz plik .doc (22 KB) Wszystkie teksty
Une jolie fleur
wg Georges’a Brassensa
Chociaż nie trwało to dłużej niż rok,
tak ślepych uczuć szukać by daleko,
bo nadwyrężyłem ja sobie wzrok
od zapuszczania go w jej piękny dekolt.
Kwiat przecudowny wcielony w cielę,
cielę prześliczne, wcielone w kwiat.
Nie było przecież jej nazbyt wiele,
a przesłoniła mi sobą świat.
Rozsiało niebo powabów ze sto
po ciele jej, że człowiek bywał głupi,
bo kiedy zobaczył je naraz, to
nie wiedział, na czym głównie ma się skupić.
8
Co do umysłu zasobów, to tam
nie było tego więcej niż u trzmieli.
Lecz któż w miłości wymaga od dam
wynajdywania prochu na pościeli.
Kwiat przecudowny… itd.
A gdy odeszła, to ostry był ból,
a potem się tęsknoty wlokły smugą –
i zioła ze wszystkich aptek i pól
nie mogły z tego mnie uleczyć długo.
Kwiat przecudowny… itd.
Z początku żal do niej miałem i złość,
lecz wkrótce jej wybaczyć byłem gotów,
bo spustoszyła mi serce na wskroś
i dziś już mam zupełny z sercem spokój.
Kwiat przecudowny… itd.



