Manio to moje słonko
Pobierz plik .doc (22 KB) Wszystkie teksty
Co teraz robi Manio?
Ściśniętą szepcze krtanią,
oddając się pytaniom
i niepokojom oń.
Czy wesół jak baranek
wygląda mój Marianek?
Czy mu zgryzotek wianek
okala bladą skroń?
Manio to moje słonko,
powietrze i jedzonko,
skowronek mój nad łąką
mój walczyk „Fascination”.
Co tam porabia Manio?
Czy on przejściowym paniom
serca nie służy Danią
i kapitałem sił?
Czy mu wypadły tanio,
czy dzięki ich staraniom
nie stanął nad otchłanią
i rozpacz s dłonie skrył?
Manio to moje słonko,
jedzonko,
skowronek mój nad łąką
mój walczyk „Fascination”.
Gdzie jesteś, mój Marianku,
ptaszynko i poranku?
Już może ruszasz klamką
i zaraz będziesz tuż…
Może masz inne imię?
Czy jedziesz tu, czy płyniesz?
Ach przybądź – utul ty mnie,
bo nie wytrzymam już!
Maniu, ty moje słonko,
powietrze i jedzonko,
skowronku mój nad łąką,
walczyku „Fascination”!



