Najmilsze są drobne panie…
Pobierz plik .doc (23 KB) Wszystkie teksty
Najmilsze są drobne panie
z ogromnym mieszkaniem –
po którym widać, jak
wybredny mają smak.
Na którymkolwiek piętrze
rozwiążą nieraz wnętrze –
że klękaj ty i klęcz
na widok takich wnętrz.
Tu pieści oko
słodkie rokoko –
tam śliczny gracik
dyrektoriacie.
Kuta szkatuła –
belka przez pułap –
coś z niezłych kopii –
wisi i zdobi.
Gotycki anioł –
świecznik styl Księstwa –
kochasz tę panią
już do szaleństwa!
Najmilsze są drobne panie
z ogromnym mieszkaniem.
Od wnętrza takich pań
aż nieraz ściska krtań.
Ze smakiem, bez przepychu
uczynią cud ze strychu.
A jeśli duży strych –
nie widać prawie ich.
Srebro i sztychy,
Ludwik nielichy.
Tam znów kominek –
wdzięk figurynek.
Patrzę z zachwytem,
cieszę się bytem,
wesół jak pliszka
łykam z kieliszka.
Jeśli od kobiet
piękno mam wnętrza –
dla nich ja w sobie
uczucie spiętrzam.
Najmilsze są drobne panie
z ogromnym mieszkaniem –
gdzie każdy niemal sprzęt
ku pięknu zdradza pęd.
Ach – byłeś czule objął –
urządzą i ozdobią.
Więc żal, kiedy którąś z takich pań
obejmie byle drań!



