Nie budźcie mnie
Pobierz plik .doc (22 KB) Wszystkie teksty
Nie, nie,
nie budźcie mnie!
Śpi mi się tak ciekawie –
jest piękniej w moim śnie
niż tam, na waszej jawie.
Bo tu – po jej stronie rzęs
cudowny bezsens sprawia,
że bezlitosny sens
moich spraw sensu nie pozbawia.
Więc jawą nie nudźcie mnie –
nie, nie,
nie budźcie mnie!
Po łące brodzę kwietnej –
mam we śnie nogi świetne –
nogami wrastam w łąkę
i teraz jestem pąkiem,
po którym chodzi motyl
tak lekki jak sam dotyk.
Lecz motyl trwa króciutko,
bo wyczerpuje chód go.
Więc ze zmęczenia przysnął
i teraz jest mężczyzną
z brodatą buzią Freuda –
w mankietach z celulojda –
ten Freud się kocha we mnie,
a mnie jest tak przyjemnie,
że wciąż popełniam nowe
czynności pomyłkowe.
Nie, nie,
nie budźcie mnie!
Śpi mi się tak ciekawie –
jest piękniej w moim śnie
niż tam, na waszej jawie.
Bo tu – po jej stronie rzęs
cudowny bezsens sprawia,
że bezlitosny sens
moich spraw sensu nie pozbawia.
Więc jawą nie nudźcie mnie –
nie, nie,
nie budźcie mnie!



