Noworoczny toast 65/66
Pobierz plik .doc (24 KB) Wszystkie teksty
Jeszcze tylko parę kroków
i już próg Nowego Roku,
więc nadzieja barwi liczka
jak zaliczka.
Pewno lepszy zrobi się klimat,
niedźwiedź słodko zimę przekima,
perspektywa stworzy się wiośnie –
a tu krzywa nam rośnie.
Latem urlop, szorty i sporty,
jesień niesie miasta komforty.
Wydajemy pensję niecałą –
reszta leży w Pekso.
Ach, co nam niesie ten rok?
Ten rok! Ten rok!
Ach, co nam niesie ten rok?
Ten zupełnie Nowy Rok!
Czy ubranko ma i butki
Nowy Roczek? Czy golutki?
Kierujemy wzroczek w mroczek
na ten roczek.
Pewno więcej będzie imienin,
dużo gęstszy ząb u grzebieni,
bardzo wierne będą dziewczyny,
a szkodników wykpimy!
Kury większym jajem się zniosą,
częściej chwila będzie podniosłą,
pomożemy też raz na tydzień
Ach, co nam niesie ten rok?
Ten rok! Ten rok!
Ach, co nam niesie ten rok?
Ten zupełnie Nowy Rok!
Jeszcze tylko czasu krzynka
i podnosi się kurtynka.
A on idąc nam na rękę
wszedł na scenkę.
Chęć na pewno buchnie do bytu,
marny będzie los pasożytów,
szczaw jak nigdy kraj nam porośnie
i przyrośnie nam w sośnie.
Kwiaty będą szerzyć zapachy,
od ubawów zmęczą się pachy,
a tu wiercąc trafia ktoś ropę
i podnosi nam stopę.
Ach, co nam niesie ten rok?
Ten rok! Ten rok!
Ach, co nam niesie ten rok?
Ten zupełnie Nowy Rok!



