Odrażający drab
Pobierz plik .doc (23 KB) Wszystkie teksty
Na kominku ogień płonie –
syczy sykiem smolnych szczap.
Przy kominku grzeje dłonie
odrażający drab.
Dobry Boże, trap się, trap.
Odrażający drab.
Dłoń ogrzeje, dubeltówkę
weźmie wyjdzie i buch, buch!
Pozamienia na gotówkę
obywateli dwóch.
Weźmie wyjdzie i buch, buch! –
obywateli dwóch.
W palenisku ich zakopie,
pójdzie w karczmie sączyć dzban.
Ułożyłeś sobie, chłopie,
nie do przyjęcia plan.
Tu dwa trupy, a tu dzban –
ni do przyjęcia plan.
Jak wysączy dzbana treści –
rżnie karczmarza dzbanem w łeb,
karczmarzowi zaś popieści –
łasą na pieszczot lep.
Jego – pustym dzbanem w łeb,
a ją – na pieszczot lep!
Ale zgubi go kominek,
bo w nim dusze ofiar dwu
przez płonącą tam sośninę
zasyczą: „Psst, to tu!”.
Sykną dusze ofiar dwu:
h
6
to tu!”.
Syk usłyszy ten co trzeba –
co na draba oko ma –
i za aprobatą Nieba
wykopie trupy dwa.
Co na draba oko ma –
wykopie trupy dwa.
Od tej chwili już do stryczka –
bliziuteńko jak przez sień!
Drabie, nie tkwij w złych nawyczkach
i – póki czas – się zmień!
Dynda, dynda stryczka cień –
więc póki czas się zmień!



