Ostatni zdun
Pobierz plik .doc (22 KB) Wszystkie teksty
Krtań ściska coś i dławi,
gdy myśl zaczyna biec –
ku dniom, gdy zdun ostatni
ostatni skończy piec.
Z ostatni czeladnikiem
wypiją litr pod chuch
i z pieśnią pod szalikiem
odejdą w dal we dwóch.
Odejdą w dal, odejdą w dal,
odejdą w dal we dwóch x2
A przy ostatnim piecu –
wsłuchanej w ognia trzask
babuni łzy polecą
ze wspomnieniami wraz.
I wnuczek – zasłuchany
w jej wspomnień tkliwą grę –
ostatni raz drzwiczkami
w tyłeczek sparzy się.
W tyłeczek spa… W tyłeczek spa…
W tyłeczek sparzy się x2
Hej, raz ostatni jeszcze –
indyczą gryząc kość –
„Przy piecach to powietrze!”
wykrzyknie grzeczny gość.
A kiedy licho wsadzi
łeb w komin, psując cug,
ostatni się zaczadzi
kaloryferów wróg.
Kaloryfer… Kaloryfer…
Kaloryferów wróg. x2
W płonących drew pochodnie –
gdy załka wiatr „Valse triste” –
od Noego ktoś czy od niej
ostatni wrzuci list.
A potem można będzie
już listy tylko drzeć,
gdy zniknie piec – narzędzie,
co śle im piękną śmierć.
Co listom śle, co listo śle,
śle listom piękną śmierć. x2



