Spuść drabinkę!
Pobierz plik .doc (21 KB) Wszystkie teksty
Już tyle lat
przełykam jeno ślinkę
pod oknem twym,
zamkniętym wciąż na spust.
Ach, zlituj się
i wreszcie spuść drabinkę,
bym wziął i wspiął,
bym wziął i wspiął,
bym wziął i wspiął
się do twych ust!
Jam , niegdyś chwat,
nie poszedł za Halinkę,
w posagu co
ogromny miała plus.
Czekałem, że
ty spuścisz mi drabinkę,
bym wziął i wspiął,
bym wziął i wspiął,
bym wziął i wspiął
się do twych ust!
Dziś, stary grat,
miast skryć się pod pierzynkę,
reumatycy-
nie trzeszczę tu, jak chrust.
ć
0
2
Czekając wciąż,
że spuścisz mi drabinkę,
bym wziął i wspiął,
bym wziął i wspiął,
bym wziął i wspiął
się do twych ust!



