Walczyk Wątpliwości
Pobierz plik .doc (27 KB) Wszystkie teksty
Nocka srebrno-granatowa –
żaden jej nie kala zgrzyt –
żadne dźwięki, żadne słowa –
jeno cisza wkoło, cyt.
Aksamitem się wymościł
i wypełnił głuszą mrok –
tylko Walczyk Wątpliwości
towarzyszy mi krok w krok.
Walczyk Wątpliwości,
Walczyk Wątpliwości –
raz dwa trzy raz.
Myślę sobie, Moja Mała,
i doskwiera mi ta myśl:
czy ty będziesz mnie kochała,
gdy nie będę tym czym dziś?
Gdy nie będę taki mocny,
gdy nie będę taki tuz –
czy w koszulce będziesz nocnej
biegła witać mnie na mróz?
Walczyk Wątpliwości,
Walczyk Wątpliwości –
raz dwa trzy raz.
Gdy mnie trzaśnie losu pała
i o szczebli zjadę pięć –
czy ty będziesz jeszcze miała,
ciągle miała na mnie chęć?
Czy się będziesz upominać
maluteńko cukrząc głos,
gdy mi mocno zrzednie mina
i na kwintę zwiśnie nos?
Walczyk Wątpliwości,
Walczyk Wątpliwości –
raz dwa trzy raz.
Gdy służbowa limuzyna
się ulotni sprzed mych wrót –
czy przypomnisz mi, gdy zima,
bym cieplejsza wdział pod spód?
A gdy trafi się golonka
i nie będzie kogo pchnąć –
do ogonka
w długim staniu udział wziąć?
Walczyk Wątpliwości,
Walczyk Wątpliwości –
raz dwa trzy raz.
Gdy zapomni mnie zaprosić
powiatowy nawet zjazd –
czy mi będziesz wciąż przynosić
tych z zakalcem twoich ciast?
Czy mi potem na żołądek
będziesz parzyć napar z ziół –
gdy przede mną zniknie rządek
pochylonych kornie czół?
Walczyk Wątpliwości,
Walczyk Wątpliwości –
raz dwa trzy raz.
Z wątpliwością serce walczy
coraz inną, a noc trwa –
i ten Wątpliwości Walczyk
coraz więcej zwrotek ma.
Aż się rodzi taka wreszcie,
co mi długo nie da spać –
czy ty znów aż taka jesteś,
by się tak o ciebie bać?
Walczyk Wątpliwości,
Walczyk Wątpliwości –
raz dwa trzy raz.



