Wesoły deszczyk
Pobierz plik .doc (24 KB) Wszystkie teksty
Jak niegdyś Danae
(że wspomnę dla przykładu)
przez życie me całe
mam skłonność do opadów.
Byle spadł
deszcz lub grad –
milszy mi jest świat.
Gdy dach mi przecieka –
podstawiam ja naczynka.
I już mnie urzeka
kropelek sonatinka:
Plim – plum plam, plam plum plim,
tak się cieszę nim –
gdy…
w schludnej mej izdebce
pada sobie deszcz!
Chlupie, chlapie, drepce, chłepce
wzdłuż i wszerz!
To cieniutką strużka
zdobi sufit w szereg map,
to znów mi na łóżka –
cichutko kap, kap, kap.
A chociaż deszczyk to jest rodzaj kolosalnych łez –
to mi chlup, chlup, chlup,
to mi chlap, chlap, chlap,
to mi tup, tup, tup,
to mi kap, kap, kap,
to mi wesolutko z deszczykiem moim jest!
I zamiast naiwnie
na deszczyk utyskiwać –
ja myślę przeciwnie
o jego pozytywach –
o tym, że
życie czcze,
gdy ustają dżdżu.
Z deszczyku jest grzybek
i woda jest dla rybek.
Zeń – owoc dla drzewek
i groszek dla marchewek.
Z jego ros
krzepnie kłos –
więc się cieszę w głos –
gdy…
w schludnej mej izdebce
pada sobie deszcz!
Chlupie, chlapie, drepce, chłepce
wzdłuż i wszerz!
To cieniutką strużka
zdobi sufit w szereg map,
to znów mi na łóżka –
cichutko kap, kap, kap.
A chociaż deszczyk to jest rodzaj kolosalnych łez –
to mi chlup, chlup, chlup,
to mi chlap, chlap, chlap,
to mi tup, tup, tup,
to mi kap, kap, kap,
to mi wesolutko z deszczykiem moim jest!



