W słowach ślad
Pobierz plik .doc (27 KB) Wszystkie teksty
Gdzie dawne czyny
dla heroiny?
Gdzie te krainy
bezpowrotne?
Gdzie tętent kopyt –
szabel furkoty –
porwań łopoty –
cwały lotne?
Dziś już dla dam
świat nie ten sam.
Z dawnych lat
w słowach ślad
tylko został –
kiedy w dal
czynów stal
się wyniosła.
Więc ty mów –
zamiast znów
mnie całować.
Dzielny bądź,
celny bądź,
chociaż w słowach
Brak ci słów?
Więc je złów
u innego.
Może u
Staffa lub
Słonimskiego.
Czytaj i
potem mi
mów z pamięci –
bo ty sam
bez tych ram
mnie nie nęcisz.
Słowem zburz,
słowem stwórz
mnie od nowa.
Tonąć chcę.
płonąć chcę
w twoich słowach.
Płonąć chcę
w twoich słowach.
Cóż dla mnie zrobisz?
Więcej zarobisz –
skroń przyozdobisz
wiankiem zasług.
Nie błyśniesz szpadą,
by porwać bladą –
pokotem kładąc
jedenastu.
Dziś już dla dam
4
8
4
6
8
świat nie ten sam.
Z tamtych lat
został ślad
tylko w słowach.
Więc ty mów,
zamiast znów
mnie całować.
Starą treść
w słowach zmieść
inne nowe.
Zachwyć mnie,
zaszczyć mnie
twoim słowem.
Pięknie mów –
żeby słów
pięknu sprostać.
Mów mi tak,
żeby znak
w sercu został.
Czytaj i
potem mi
mów z pamięci –
bo ty sam
bez tych „ram”
mnie nie nęcisz.
Słowem mi
serce z krwi
obmyj ranne –
tak jak tchu,
tak jak snu
tego pragnę!
Tak jak snu
tego pragnę!



