Ząb zupa dąb
Pobierz plik .doc (24 KB) Wszystkie teksty
Przed drzwiami do dentysty
siedzimy według listy –
we wzroku mamy szklisty
polarny strachu ziąb.
Cierpienia szare cienie
czekamy na cierpienie –
co dłuższe ma korzenie
niż obolały ząb.
Oj!
Ząb zupa dąb zupa ząb
dąb zupa ząb zupa dąb ząb dąb
Ząb zupa ząb zupa ząb dąb
ząb.
Gdy zadmie bólu trębacz
w zepsutą konchę zęba –
gdy włosy staną dęba,
a oko wpadnie w głąb –
w cierpienia futerale
płoniemy od zapaleń,
tańczymy nerwów balet,
złorzecząc na ten ząb.
Oj!
Ząb zupa dąb zupa ząb
dąb zupa ząb zupa dąb ząb dąb
Ząb zupa ząb zupa ząb dąb
ząb.
Lecz kiedy się wyczerpie
kontyngent naszych cierpień
i w nagłej bólu przerwie
zakwitnie ulgi klomb –
wyjdziemy od dentysty
skąpani w szczęściu czystym,
jedynym, rzeczywistym –
że nas nie boli ząb.
Oj!
Ząb zupa dąb zupa ząb
dąb zupa ząb zupa dąb ząb dąb
Ząb zupa ząb zupa ząb dąb
ząb.
I zamiast w życiu wcale
nie szukać innych zalet
i się radować stale,
gdy ból nie krzywi gąb –
my znów będziemy chcieli
pieniędzy i niedzieli,
i innych dupereli,
wciąż ostrząc na nie ząb.
Oj!
Ząb zupa dąb zupa ząb
dąb zupa ząb zupa dąb ząb dąb
Ząb zupa ząb zupa ząb dąb
ząb.



