Przeklnij mnie!
Pobierz plik .doc (23 KB) Wszystkie teksty
To nie była dziewczyna łatwa –
oj, niełatwa, i co do tego
potrafiła tę rzecz zagmatwać
aż do stopnia niesłychanego.
A gdy wreszcie zmysłów rozkoszy,
pośpieszyły usta jej bliskie
ostrzeżenie takie głosić:
Przeklnę cię,
jeżeli mnie porzucisz!
Przeklnę cię,
gdy się ku innej zwrócisz!
Przeklnę cię,
jeśli postąpisz podle!
Dziś się za ciebie modlę,
jutro przeklnę cię
i twoje wiarołomstwo!
Przeklnę cię
i twoje z nią potomstwo!
Przeklnę cię
i już się nie obronisz!
W Paryżu, Bolonii
przekleństwo me gonić
będzie cię!
Przeklnę cię! Przeklnę cię!
Wykrakała, oj, wykrakała,
że sprawdziło się co do słowa.
I poczułem, żę chociaż pałam –
to pałania przyczyna nowa.
Więc do tamtej w żalu i skrusze
sam się zgłaszam smutny szalenie:
Bywaj zdrowa! Z inną już muszę,
a ty – zgodnie z twym przyrzeczeniem –
- przeklnij mnie!
Sam jestem winien temu –
przeklnij mnie!
Od dziś się za mnie nie módl –
przeklnij mnie!
Nie mogłem zrobić podlej,
lecz niczym mnie nie oblej,
a raczej – przeklnij mnie!
Przekleństwo cię pokrzepi.
Przeklnij mnie!
Donosów tylko nie pisz.
Przeklnij mnie!
Lecz ugodź słowem żwawszem
nie w biurze, w teatrze –
intymnie już raczej
przeklnij mnie! Przeklnij mnie!
Przeklnij mnie, miła, przeklnij mnie!



