Shimmy szuja
Pobierz plik .doc (22 KB) Wszystkie teksty
Szuja!
Naomamiał, zatruł i nabujał!
Szuja
A wierzyłam przecież mu jak nikt!
Szuja!
Dziecku kazał mówić: „Proszę wuja”.
Alleluja
Wesołego! – zrobił mi i znikł.
Szuja!
Obrzydliwa larwa i szczeżuja.
Szuja!
Do najtęższych pierwotniaków rym.
Szuja!
Obojętny kamień i statuja!
Fałsz i ruja
ewidentnie powodują nim.
Gdy życie zdarło z faceta już maskę –
gdy mu fasada
rozpada
się z trzaskiem –
gdy zza niej wyjrzy jak dupa z pokrzywy
pysk zły i obrzydliwy
i pryśnie cały blef –
Ě
o, wtedy chociaż pragniesz powściągać –
nie nasobaczyć i nie naurągać –
choć inwektywą żywą nie chcesz chlustać –
to same usta
wykrzykną tobie wbrew:
Szuja!
Pióra by pożyczyć od Anouilha –
szuja! –
by opisać co to jest za typ.
Szuja!
kawał matrymonialnego zbója –
z pieszczot dwója!
Nieudana galareta z ryb!
Szuja!
Najpiękniejszy kęs mi życia ujadł –
szuja! –
i wytoczył hektolitry łez!
Szuja!
Cóż takiego uczyniłam mu ja,
żem jak tuja
poderżnięta przezeń dzisiaj jest?
Mówię ci –
poderżniętam jest!



